نحوه حذف میکروپلاستیک ها از آب

چگونه میکروپلاستیک ها را از آب آشامیدنی پاک کنیم؟

نویسنده: آلن هوانگ 2024-07-02

میکروپلاستیک چیست؟
منابع میکروپلاستیک چیست؟

مهاجرت و توزیع میکروپلاستیک
روزانه چند میکروپلاستیک مصرف می کنید؟

اثرات مضر میکروپلاستیک چیست؟

چگونه میکروپلاستیک را از آب لوله کشی جدا کنیم؟

میکروپلاستیک به ذرات پلاستیکی با قطر کمتر از 5 میلی متر گفته می شود. میکروپلاستیک ها نوع جدیدی از آلاینده ها هستند که به سرعت در حال رشد هستند.

ما معمولا زباله های پلاستیکی را بر اساس اندازه به انواع زیر طبقه بندی می کنیم:

ماکروپلاستیک: ذرات بزرگتر از 25 میلی متر را می توان با چشم غیر مسلح بدون میکروسکوپ دید.

مزوپلاستیک: ذرات بین 5-25 میلی متر را مزوپلاستیک می نامند.

میکروپلاستیک: ذرات کوچکتر از 5 میلی متر، حتی با چشم غیر مسلح نامرئی. حتی نانوپلاستیک‌هایی وجود دارند که کوچک‌تر از میکروپلاستیک‌ها هستند و طول آن‌ها تنها کمتر از 1 میکرومتر است.

منابع میکروپلاستیک در محیط نسبتاً پیچیده هستند و منابع مختلفی از میکروپلاستیک ها وجود دارد که عمدتاً به منابع اولیه و ثانویه تقسیم می شوند.

منابع میکروپلاستیک های اولیه عمدتاً شامل مواد اولیه صنعتی ذرات پلاستیک/رزین، محصولات صنعتی حاوی ذرات میکروپلاستیک یا میکروبیدهای پاک کننده مانند داروها، مواد پولیش، محصولات مراقبت شخصی (آرایشی، پاک کننده های صورت، خمیر دندان و ژل دوش) و غیره است.

میکروپلاستیک‌های ثانویه عمدتاً به قطعات ریز پلاستیکی اطلاق می‌شوند که در اثر فرآیندهای فیزیکی (ساییدگی، اختلال آب، ضربه موج، باد)، شیمیایی (تابش ماوراء بنفش، چرخه یخ-ذوب) و فرآیندهای تخریب بیولوژیکی پلاستیک‌هایی که وارد آب، شکستن، تجزیه یا تجزیه می‌شوند، ایجاد می‌شوند. کاهش حجم که به آنها میکروپلاستیک ثانویه می گویند.
 

میکروپلاستیک ها می توانند بین محیط های مختلف محیطی مهاجرت کنند و باد و رواناب سطحی می توانند میکروپلاستیک ها را از خشکی به محیط های آبی منتقل کنند. میکروپلاستیک‌های موجود در جو می‌توانند از طریق باران یا رسوب وارد آب‌ها و محیط‌های خشکی شوند و چگونگی مهاجرت میکروپلاستیک‌ها به جو هنوز در دست تحقیق است. برخی از میکروپلاستیک‌ها در محیط زمینی نیز تحت تأثیر گرانش و فعالیت‌های بیولوژیکی وارد خاک عمیق می‌شوند و این میکروپلاستیک‌ها ممکن است از طریق رواناب زیرزمینی به سیستم‌های آب شیرین مهاجرت کنند. محیط های آب شیرین به عنوان رابط بین مهاجرت میکروپلاستیک ها بین محیط های خشکی و دریایی در نظر گرفته می شوند. حدود 80 درصد میکروپلاستیک های روی خشکی از طریق رودخانه ها وارد محیط های دریایی می شوند.

در سال‌های اخیر، تحقیقات در مورد وقوع و توزیع میکروپلاستیک‌ها عمدتاً بر محیط‌زیست دریایی متمرکز بوده است. در مقایسه با محیط های دریایی، محیط آب شیرین بیشتر در معرض فعالیت های انسانی است. تراکم جمعیت، سطح شهرنشینی، ساختار صنعتی اقتصادی و وضعیت دفع زباله در منطقه اطراف از عوامل مهم تأثیرگذار بر آلودگی میکروپلاستیک ها هستند. بسیاری از مطالعات کنونی اشاره کرده اند که میکروپلاستیک ها به طور گسترده ای در محیط های زمینی نیز وجود دارند، اما استخراج و جداسازی میکروپلاستیک ها در خاک دشوار است و تحقیقات در مورد ویژگی های توزیع میکروپلاستیک ها در محیط های زمینی هنوز بسیار کم است.

علاوه بر اقیانوس، میکروپلاستیک ها در آب لوله کشی، آب بطری، آبجو، عسل و نمک ظاهر شده اند. از کوه اورست تا اعماق دریا، میکروپلاستیک ها همه جا هستند و تمام نمونه های اقیانوسی جمع آوری شده در سراسر جهان (از جمله قطب شمال) دارای ریز پلاستیک هستند. مطالعات تخمین می زند که بیش از 14 میلیون تن میکروپلاستیک در کف دریا وجود دارد.

طبق تحقیقات، انسان هر روز حدود 106 تا 142 میکروپلاستیک را از منابع غذایی مختلف از جمله نمک، آب بطری، آبجو، غذاهای دریایی و غیره می بلعد و ممکن است هر روز 97 تا 170 میکروپلاستیک را از طریق هوا تنفس کند. با این حال، میزان میکروپلاستیک‌هایی که وارد بدن انسان می‌شوند بسته به منطقه، سبک زندگی، سن و جنسیت متفاوت است. در حال حاضر تخمین زده می شود که هر فرد به طور متوسط ​​0.1 تا 5 گرم میکروپلاستیک در هفته می خورد و هر 10 گرم مدفوع حاوی 20 میکروپلاستیک است.

میکروپلاستیک های سرگردان مانند صدف ها و زئوپلانکتون ها به راحتی توسط ارگانیسم های زنجیره غذایی پایین رده خورده می شوند. میکروپلاستیک ها قابل هضم نیستند و فقط می توانند در معده وجود داشته باشند و فضا را اشغال کنند و باعث بیماری یا حتی مرگ حیوانات شوند. اگر میکروپلاستیک هایی با آلاینده های آلی خورده شوند، آسیب این پلانکتون ها حتی بدتر می شود. آلاینده ها توسط آنزیم های موجود در موجودات آزاد می شوند و وضعیت آنها را تشدید می کنند.

صدف‌ها، زئوپلانکتون‌ها و سایر موجودات موجود در پایین زنجیره غذایی توسط حیوانات بالایی خورده می‌شوند و میکروپلاستیک‌ها و حتی آلاینده‌های آلی وارد حیوانات بالایی می‌شوند. یکی از ویژگی های زنجیره غذایی اثر "غنی سازی" است. شاید فقط 1 درصد مواد مضر در حیوانات پایینی وجود داشته باشد، اما در لایه‌های بالایی به 20 درصد می‌رسد که باعث می‌شود تعداد زیادی از ارگانیسم‌هایی که میکروپلاستیک‌ها را می‌خورند بیمار شوند یا بمیرند.

ارگانیسم های برتر در زنجیره غذایی انسان هستند. تحت عمل غنی سازی، انسان مقدار زیادی میکروپلاستیک در بدن خود جمع می کند. این ذرات کوچک که به سختی هضم می شوند، آسیب غیرقابل پیش بینی به انسان وارد می کنند.

یک مطالعه منتشر شده در مجله پزشکی نیوانگلند در ایالات متحده نشان داد که از بین بیش از 200 بیمار جراحی، نزدیک به 60٪ ذرات میکروپلاستیک در اندازه های میکرو و نانو در شریان های اصلی خود داشتند. حدود 34 ماه پس از جراحی، افرادی که میکروپلاستیک در رگ های خود داشتند، 4.5 برابر بیشتر از افرادی که میکروپلاستیک نداشتند، در معرض بیماری قلبی، سکته مغزی یا مرگ بودند.

یک تیم تحقیقاتی متشکل از دانشگاه وین و دانشگاه پزشکی وین در اتریش دریافتند که پلاستیک‌های میکرو و نانو در سلول‌های روده بسیار طولانی‌تر از تخمین‌های قبلی باقی می‌مانند، زیرا در طول تقسیم سلولی انسان به سلول‌های تازه‌تشکیل شده انسانی منتقل می‌شوند. باعث پخش میکروپلاستیک ها بین بافت ها و اندام های انسان می شود.

محققان مشاهده کردند که ذرات میکروپلاستیک کوچکتر از 1 میکرون (در اندازه نانو) با مهاجرت سلول های سرطانی روده بزرگ مرتبط هستند. میکروپلاستیک‌های اندازه نانو 10 تا 100 برابر بیشتر از بطری‌های آب در روده ظاهر می‌شوند و هرچه ذرات میکروپلاستیک کوچک‌تر باشند، آسیب بیشتری خواهند داشت.

نتایج نشان می‌دهد که میکروپلاستیک‌ها، به‌ویژه پلاستیک‌های میکرو و نانو، می‌توانند برای مدت طولانی بدون حذف در سلول‌ها وجود داشته باشند، نرخ جذب بالایی در بافت‌ها و سلول‌ها دارند و ممکن است باعث متاستاز سلول‌های سرطانی شوند و در نتیجه شرایط را بدتر کنند. از بیماران سرطانی
 

اگرچه آب آشامیدنی می‌تواند باعث بلع میکروپلاستیک‌ها شود، اما مردم بدون آب نمی‌توانند زندگی کنند.

تحقیقات نشان می دهد که هنوز راه هایی در زندگی وجود دارد که می تواند به طور موثری به کاهش مصرف میکروپلاستیک ها کمک کند.

1. آب را قبل از نوشیدن بجوشانید، میکروپلاستیک ها را 80٪ کاهش دهید.

پس از جوشاندن آب، یون های کلسیم و منیزیم در آب لوله کشی تشکیل شده و در کف آب ته نشین می شوند. در طول فرآیند تشکیل رسوب، یون‌های کلسیم و منیزیم میکروپلاستیک‌ها را به سمت پایین می‌کشند و روی هم قرار می‌گیرند.

بنابراین، محتوای میکروپلاستیک در آب لوله کشی جوشانده شده بسیار کاهش می یابد.

اما به یاد داشته باشید: آب جوشیده را در ظروف پلاستیکی نریزید.

2. کمتر از ظروف پلاستیکی، لیوان کاغذی و فنجان های قهوه بیرونی استفاده کنید

لیوان های کاغذی در واقع از کاغذ ساخته شده اند، اما برای اینکه آب را بدون نشتی نگه دارند، آستر آن یک فیلم پلاستیکی است!

به خصوص پس از پر شدن با آب داغ، قهوه داغ و چای داغ، میکروپلاستیک ها به طرز دیوانه کننده ای آزاد می شوند.

هر چه دمای آب بیشتر باشد، ذرات میکروپلاستیک بیشتری آزاد می شوند.

3. سیستم تصفیه آب را نصب کنید

چگونه میکروپلاستیک ها را از آب آشامیدنی فیلتر کنیم؟ دستگاه تصفیه آب از فیلترهای مختلفی برای فیلتر کردن ناخالصی های مختلف موجود در آب لوله کشی مانند سرب، فلوراید، ضدعفونی کننده ها و میکروپلاستیک ها استفاده می کند تا کیفیت آب لوله کشی را بهبود بخشد.

در حال حاضر، عمدتاً انواع فیلترهای تصفیه آب زیر وجود دارد که می توانند میکروپلاستیک ها را فیلتر و تصفیه کنند:

(1). فیلتر کربن فعال

فیلترهای کربن فعال از مواد کربنی برای جذب مواد آلی در آب از طریق کربن فعال استفاده می کنند و در نتیجه آب آشامیدنی را فیلتر و تصفیه می کنند. کربن فعال همچنین دارای اثر جذب و فیلتراسیون قوی بر روی میکروپلاستیک های موجود در آب است، اما نمی تواند همه آنها را فیلتر کند.

(2). دستگاه تصفیه آب اسمز معکوس
دستگاه تصفیه آب اسمز معکوس، مولکول های آب را تحت فشار بالا از طریق غشای فیلتر فشرده می کند، ناخالصی ها و میکروپلاستیک های موجود در آب را حذف می کند و آب آشامیدنی خالص به دست می آورد. دستگاه تصفیه آب اسمز معکوس می تواند بیشتر میکروپلاستیک ها را فیلتر کرده و کیفیت آب را ارتقا دهد.

(3). دستگاه تصفیه آب اولترافیلتراسیون
دستگاه تصفیه آب اولترافیلتراسیون از یک سری غشای فیلتر برای فیلتر کردن ناخالصی ها و میکروپلاستیک های موجود در آب و ارتقای کیفیت آب استفاده می کند.

تجهیزات تصفیه آب بدون نسخه تولید شده توسط Xiamen Smart Water دارای چندین گواهینامه اتحادیه اروپا و ایالات متحده است. از مواد بدون سرب ساخته شده است و می تواند آلاینده های مختلف از جمله میکروپلاستیک ها را فیلتر کند تا از ایمنی کاربران و آب فیلتر شده اطمینان حاصل کند.