استانداردهای ایمنی برای آب آشامیدنی چیست؟

استانداردهای ایمنی برای آب آشامیدنی چیست؟

آلودگی آب به طور فزاینده ای جدی می شود و در نتیجه خطرات ایمنی زیادی برای آب آشامیدنی مردم ایجاد می شود. علاوه بر ناخالصی های قابل مشاهده مانند گل ، کرم های قرمز و زنگ زدگی ، خطرات نامرئی مانند کلر باقیمانده ، باکتری ها و فلزات سنگین نیز وجود دارد. اینها همه بر سلامت مردم تأثیر می گذارد. بنابراین استانداردهای ایمنی برای آب آشامیدنی خانگی چیست؟

ماده معلق

ماده معلق در آب ذرات با قطر ذرات در حدود 10 نانومتر {1}}} 1um است. قابل مشاهده به چشم غیر مسلح. این ذرات عمدتاً از سیلت ، خاک رس ، تک یاخته ، جلبک ها ، باکتری ها ، ویروس ها و مواد آلی مولکولی بالا تشکیل شده اند و اغلب در جریان آب به حالت تعلیق در می آیند. کدورت آب نیز توسط چنین موادی ایجاد می شود.

زنگ زدن

آب شیر همیشه بوی زنگ زده دارد. بسیاری از ساکنان که در جوامع قدیمی زندگی می کنند اغلب با این مشکل روبرو می شوند. دلیل این امر این است که این مشکل معمولاً در لوله های آب گالوانیزه مورد استفاده قرار می گیرد. این لوله گالوانیزه آهن در قسمت بیرونی و روی در داخل است. زنگ زدگی پس از خوردگی آب آسان است. بسیاری از جوامع قدیمی از این لوله استفاده می کنند ، بنابراین آب موجود در خانه در خانه زرد است و بوی زنگ زده دارد. نوشیدن طولانی مدت "آب زنگ زده" ممکن است باعث استفراغ ، اسهال ، اورمی و اختلالات متابولیک شود.

فلزات سنگین

آلودگی فلزات سنگین عمدتاً ناشی از آلودگی صنعتی است و به دنبال آن آلودگی ترافیک و آلودگی زباله خانگی است. آلودگی صنعتی بیشتر از طریق باقی مانده زباله ، فاضلاب و گاز زباله به محیط زیست تخلیه می شود و در انسان ، حیوانات و گیاهان غنی می شود و در نتیجه آسیب زیادی به محیط زیست و سلامت انسان وارد می کند.

ریزگردها

میکروارگانیسم های رایج در آب شامل نه نوع ارگانیسم از جمله باکتری ها ، اکتینومایس ها ، سیانوباکتری ها ، مخمر ، قالب ، جلبک ها ، ویروس ها ، تک یاخته ها و متازوا است. ساختارهای آنها بسیار ساده است. یک سلول یا گروهی از سلول ها که به یک ساده متمایز می شوند ، ارگانیسم است که می تواند به طور مستقل زندگی کند و تمام عملکردهای فعالیت های زندگی را انجام دهد. اگرچه آنها کوچک هستند ، اما کل سطح بدن آنها عملکرد مواد مغذی جذب کننده را دارد و همین امر باعث می شود که آنها اشتهای بسیار بزرگی داشته باشند. اگر قند مصرف شده توسط یک باکتری در یک ساعت به غذایی که فرد نیاز به خوردن آن دارد تبدیل شود ، پس این شخص باید 500 سال غذا بخورد. میکروارگانیسم ها نه تنها اشتهای بزرگی دارند بلکه همه چیز را نیز می خورند. ماده آلی ، ماده معدنی و حتی آخرین مولکولهای آلی پیچیده سنتز شده ممکن است توسط میکروارگانیسم ها خورده شوند. میکروارگانیسم ها می توانند خیلی سریع تولید مثل کنند. اگر این برای سرکوب محیط و مواد غذایی نبود ، کل فرزندان تولید شده توسط یک باکتری در 24 ساعت معادل وزن 4 زمین است.

سازمان بهداشت جهانی شش آیین نامه زیر را در مورد ایمنی کیفیت آب انجام داده است.

1. این باید آب تمیز باشد ، نه فقط از نظر ظاهری ، بلکه محتوای باکتریایی نباید از استاندارد تجاوز کند.

2. آب آلکالین ضعیف ، آب جاری با مقدار pH 7. 5-8 5 ، برای تعادل pH در بدن ما ، خنثی کردن متابولیت های اسیدی مضر در بدن ، بهبود اسیدی شدن بدن و نگه داشتن بدن ما در یک محیط قلیایی برای همیشه. سپس احتمال فشار خون بالا ، لیپیدهای خون بالا و دیابت به تدریج کاهش می یابد.

3: آب بالقوه منفی ، غنی از اکسیژن کافی ، با کاهش خواص ، خنثی سازی و از بین بردن رادیکال های آزاد بیش از حد در بدن انسان ، کاهش رادیکال های آزاد به متابولیسم آب غیر سمی از بدن ، و یون های منفی می تواند به بدن انسان کمک کند تا مضر را از بین ببرد. اکسیدها: کرومات ، نیتریت و فلزات بی اثر. بهبود فعالیت SOD می تواند از دیواره رگ های خونی و دیواره سلولی در برابر آسیب رادیکال آزاد محافظت کند و اثرات ضد خستگی و ضد پیری دارد.

4. آب مغذی ، سرشار از مواد معدنی و عناصر کمیاب. از جمله کلسیم ، آهن ، روی ، سلنیوم و ید که به راحتی در ساکنان چینی فاقد آن هستند.

5. آب مولکولی کوچک ، شکل مولکول های آب آن شش ضلعی است که معادل مایع آمنیوتیک در بدن مادر است.

6 آب سرشار از اکسیژن محلول می تواند سموم و سموم اسیدی را در بدن ما دفع و متابولیزه کند. این ما را سالم نگه می دارد و پیری را به تأخیر می اندازد.

این استتصفیه آببشر تصفیه آب می تواند آلودگی ثانویه آب شیر را حل کند. بعد از اینکه آب شیر با کلر ضد عفونی شد ، می تواند ویروس ها و باکتری ها را از بین ببرد ، اما نمی تواند فلزات سنگین ، مواد فرار و غیره را از بین ببرد. پس از حمل آب شیر از مسافت های طولانی از طریق خطوط لوله ، مستعد آلودگی ثانویه است ، بنابراین آب شیر قبل از نوشیدن آب پز می شود ، اما جوشاندن فقط می تواند مشکل باکتری ها را برطرف کند ، اما نمی تواند مشکلات گل ، زنگ زدگی ، فلزات سنگین ، مواد فرار را حل کند. ، و اجساد باکتریایی. علاوه بر این ، کلر باقیمانده در آب شیر پس از جوش با دمای بالا ، کلروفرم را تولید می کند. کلروفرم یک سرطان زا استاندارد است ، بنابراین فقط جوشاندن آن اساساً کیفیت آب آشامیدنی را بهبود نمی بخشد و خطرات مخفی جدی برای سلامتی ایجاد می کند. تصفیه آب می تواند آلودگی ثانویه آب شیر را حل کند.

تصفیه کننده آب می تواند به طور موثری آلاینده های مختلفی از جمله باکتری ها ، کلر باقیمانده ، فلزات سنگین ، مواد فرار ، زنگ زدگی ، سیلت و سایر ناخالصی ها و مواد مضر در آب را از بین ببرد و از بین ببرد. هزینه بسیار پایین تر از سایر محصولات آبزی است. آب طعم خوبی دارد ، کیفیت آب به طور ضعیف قلیایی ، مولکول های کوچک و فعالیت قوی است و می تواند مستقیماً بدون جوش مستی شود ، بنابراین توسط بسیاری از خانواده ها به طور فزاینده ای پذیرفته می شود.